Nie neute, nie pleuje! Oftewel: niet zeiken, niet toe- of opgeven. Die Gentse lijfspreuk hadden we goed in onze oren geknoopt (schrijft de schrijfster dezes achteraf). En het kostte geen enkele moeite, want de Golden River toertocht bij de VVR Gent was weer prachtig, fantastisch georganiseerd en het weertje ook ‘golden’.
Vroeg in de auto, op tijd gearriveerd voor de koffie en de verschillende soorten huisgemaakt gebak. Dat we elk een ‘frangipanneke’ meekregen voor in de boot, was ook zo’n illustratie van hoe goed we weer verzorgd werden. Waar we in eerste instantie van plan waren om de korte tocht van 23km te doen, kozen we uiteindelijk voor de 28km. Die leidde dwars door de binnenstad, langs de Coupure en de Bijlokelei. Indrukwekkend vaarwater, dat bovendien vroeg om indrukwekkende stuurkunsten bij de steigers waar de Minerva-huurbootjes thuis zijn.
De lunch in Sint Martens Latem was ook weer onwijs goed geregeld. Maar dat de laatsten de eersten zullen zijn, geldt niet alleen in het koninkrijk van God. Dat gaf even frustratie: omdat de roeiers in de geleende Marathon als een van de eersten arriveerden op de lunchplek, lag die boot helemaal achteraan op het grasveld, en was het al na 15u voor de Marathon opnieuw te water kon.
Uiteindelijk mocht het niet deren. De gezelligheid was groot, de broodjes Vlaams lekker, er was plek om te schuilen bij een korte plensbui, alle kaarsjes die we aanstaken in de Latemse kerk zijn inmiddels wel opgebrand en we hebben met vertedering staan kijken naar de Latemse nestoren die een kaartje legden.
Eenmaal terug bij de loods was het uitpuffen geblazen, genieten van een drankje en de pepersaus bij de barbecue. Het applaus voor de Gentse roeier die samen met zijn collega’s alles weer in zulke goede banen had geleid, duurde terecht een eeuwigheid!
Anna, Anne-Marie, Barbara, Corry, David, Ellen, Marianne, Peter en Sentia
